Wat is tarte Tatin? Ingrediënten, allergenen, uitspraak

Hoe een tarte Tatin wordt gemaakt

De kok smelt boter en suiker in een zware pan, pakt er in vieren of tweeën gesneden appels in en laat ze garen tot de karamel diep amberkleurig wordt en de appels zacht worden. Een rond stuk deeg gaat over de bovenkant en de hele pan gaat de oven in. Na het bakken wordt de taart op een bord gestort, zodat het deeg de bodem wordt en de gekarameliseerde appels bovenop liggen.

Restaurants gebruiken bladerdeeg of kruimeldeeg (pâte brisée). Bladerdeeg bevat meestal geen ei, terwijl sommige recepten voor kruimeldeeg en zoet deeg dat wel doen, waardoor ei „vaak” voorkomt in plaats van een zekerheid. Stevige appels die hun vorm behouden hebben de voorkeur, en sommige keukens gebruiken peren, kweeperen of zelfs hartige versies met uien of tomaten.

De zusters Tatin

De taart is vernoemd naar Stéphanie en Caroline Tatin, die eind 19e eeuw het Hôtel Tatin in Lamotte-Beuvron runden, in de Sologne, ongeveer 170 km ten zuiden van Parijs. Het populaire verhaal zegt dat Stéphanie appels voor een taart te lang liet koken en ze redde door het deeg erop te leggen en de taart omgekeerd te bakken. Historici wijzen erop dat omgekeerde fruittaarten in de regio al bestonden, dus de zusters hebben mogelijk een plaatselijke taart verfijnd in plaats van uitgevonden. Het was het signatuurdessert van het hotel, en de naam „tarte Tatin” verspreidde zich via Parijse voedselschrijvers en restaurants na de tijd van de zusters.

Op de menukaart en op het bord

Je vindt haar bij de desserts in bistro’s, brasseries en restaurants in heel Frankrijk. Verwacht een punt donkere, glanzende appels op een dunne deegbodem, warm of op kamertemperatuur geserveerd, met een lepel dikke crème fraîche, die contrasteert met de zoete karamel, of een bolletje vanille-ijs. Sommige menukaarten schrijven tarte Tatin maison om aan te geven dat ze zelf is gemaakt. Voor andere Franse desserts, zie crème brûlée en de café gourmand, of lees de menugids voor Frankrijk.